Gelijkwaardigheid (alternatieve maatregel)

Staat een maatregel op de Erkende Maatregelenlijst maar past hij niet bij uw situatie, dan mag u een alternatief nemen dat minstens evenveel bespaart. Dat heet gelijkwaardigheid.

Het is de ontsnappingsroute die veel bedrijven niet kennen, en die precies bedoeld is voor gebouwen die niet in een standaardvorm passen.

Wanneer gebruikt u gelijkwaardigheid?

In drie situaties:

• De voorgeschreven maatregel is technisch onmogelijk, bijvoorbeeld dakisolatie op een dak dat het gewicht niet draagt.

• Er is een beter alternatief dat meer bespaart voor hetzelfde geld.

• De maatregel botst met een andere verplichting, bijvoorbeeld monumentenstatus of brandveiligheid.

Wat moet u aantonen?

Dat het alternatief minstens dezelfde besparing oplevert. Dat vraagt een berekening en niet een toelichting.

Leg vast: het verbruik vóór, de verwachte besparing van de voorgeschreven maatregel, de verwachte besparing van uw alternatief, en de onderbouwing van beide. Zonder die vergelijking is het geen gelijkwaardigheid maar een niet-uitgevoerde maatregel.

Wie beoordeelt het?

De omgevingsdienst, bij een controle. Dat is achteraf, en daarom is de kwaliteit van uw dossier bepalend. Wij leggen de gelijkwaardigheid vast op het moment dat de keuze wordt gemaakt, met de berekening erbij, niet twee jaar later uit het hoofd.